सरवा - भाग २८
Varhadi dialect _ वऱ्हाडी बोली
परभ्यानं आय.टी. पार्क जवरच रूम केलती . साहा मह्यने भरकन् सरले . परभ्या अवरंगाबादले कालेजमंदी गेला . सारे सोबती भेटले . निधी आन् कनक बी आलती . पूरा दिवस धांधलीत गेला .परभ्या आन् सुनील रातरी हटेलात थांबले . रातभर दोघायच्या गोस्टीमाता चालू व्हत्या . परभ्याची नाप्पूरच्या TCS कंपनीत आन् सुनीलची मुंबईच्या येका कंपनीत मुलाखत झालती . दोघायचं बी कप्प्यावानीच व्हतं , पन येक डाव अजून फायनल सिलेक्सन आन् बोलनं करासाठी जावाचं व्हतं .
दुसऱ्या दिवसी दोघं बी कालेजात आले . निधी आन् कनक बी आली . कालेजचं उरलं सुरलं काम निपटवून चवघं यी क्यानटीन मंदी आले . निधीचं अवरंगाबादच्याच येका कंपनीत फायनल झालतं . चवघं यी गुपचाप बसले व्हते . निधी गऱ्यातल्या पेंडटसंगं खेलून रायली व्हती . परभ्यानं लस्सीची आरडर देल्ली .
' निधी.... काही बोलणार आहे की नाही !' परभ्यानं निधीकडं पाहात मनलं .
' लवकर चला रे.... आई बाबा वाट बघत आहे .' निधीनं खोट्या तावानं मनलं .
लस्सी आली . परभ्यानं गटागट पेली आन् काउंटरवर पयसे द्या साठी गेला .
निधीची स्कुटी परभ्यानं घेतली . चवघं यी निधीच्या घरी आले .
' हातपाय धुवून घ्या आणि डायनिंग टेबलवर बसा .' निधीच्या मायनं मनलं .
निधीच्या बाबानं इचारपूस केली . सुनीलले लवकर जा चं व्हतं . थो जेवन करून क्याबनं गेला . परभ्याची गाडी रातच्याले व्हती .
' आम्ही कनककडे जाऊन येऊ काय ? ' निधीनं बाबाले पुसलं .
' ठीक आहे पण संध्याकाळी लवकर या . प्रभाकर येथेच जेवण करून जाईल . ' निधीच्या बाबानं मनलं .
तीघं यी घरुन निंगाले . निधी येका मॉल जवर थांबली .
' येथे कसले काम आहे ?' परभ्यानं इचारलं .
होठावर बोट ठिवत निधीनं इसारा केला न स्कुटी स्ट्यांडवर लावली . तीघंयी मॉलमंदी आले . निधी पुढं आन् मांगं मांगं परभ्या न कनक !
निधीनं दोन प्यांटं आन् दोन मनिले काहाडले .
' हे घालून दाखव बरं ..' निधीनं परभ्याले चेंजिंग रूम कडं नेत मनलं .
' अग , पण कशाला ?' परभ्यानं मनलं .
' मी म्हणते म्हणून ! समजलं...' निधीनं त्याले चेंजिंग रूम मंदी धकावत मनलं .
निधी पुढं परभ्याचा कायी इलाज नोता .
' अरे किती वेळ लागेल ! ' निधी बाह्यरुनच कातावली .
' आलो बाबा...' परभ्यानं बाहिर येत मनलं .
' खूप छान दिसताहेत... फिटिंग तर परफेक्ट ! ' निधीनं परभ्याकडं पाहात मनलं .
मंग परभ्यानं बी तिले दोन प्यांटं आन् दोन टाप दाखवले . निधी कां कू कराले लागली .
' तू घेणार नसशील तर मी पण घेणार नाही .' परभ्यानं जाहीर केलं .
निधीचा उपावच हारपला . तिनं कोपरापासून दोनी हात जोडले आन् कपडे घेतले .
तिथून थे कनकच्या घरी गेले . कायी येरानं निधी आन् परभ्या वापिस घराकडं निंगाले .
' निधी... ' परभ्यानं स्कुटी चालवत मनलं .
' काय रे...' निधीनं त्याच्या खांद्यावर हनुटी ठिवत मनलं .
' कधी एकत्र राहू ग आपण ? ' परभ्यानं इचारलं .
' लग्नानंतर... आणि हे तुला पण माहिती आहे . ...' निधीनं मनलं .
' practically बघितलं तर अजून ६ वर्ष तरी नक्कीच ! मला GATE clear करून m.tech करायचे आहे . ह्यात ३ वर्ष लागतीलच . नंतर करिअर.....' परभ्या सांगत व्हता .
' बघ , तुझे calculations तुझ्या हिशेबी ठीक आहे.. मला फार तर ३ ते ४ वर्षांची वेळ आहे . ह्यात माझे m.tech पण पूर्ण होईल . परंतु करिअरसाठी आई बाबा मला जास्त अवधी देईल , असे वाटत नाही..' निधीनं मनलं .
' जास्त तडजोड करावी लागेल , असे वाटत नाही . सगळं काही व्यवस्थित होईल ...' परभ्यानं निधीच्या गालावर थापटत मनलं .
बोलता बोलता थे घरी आले .
निधीच्या मायनं परभ्याले गरम गरम वाढलं . परभ्याचा घास कायी नड्ड्याखाली जात नोता . थो कसा तरी पान्याचे घोट घेत घेत जेवला .
परभ्या निधीच्या बाबाचे पाय लागासाठी वाकला .
' आम्हाला विसरणार तर नाहीस प्रभाकर ?' परभ्याचा डब्बा घिवून उभी निधीच्या मायनं मनलं .
परभ्याचा गरा दाटून आला न डोऱ्यातून टचकन पानी आलं .
' खूप हळवा मुलगा आहे...' निधीच्या बाबानं परभ्याच्या डोऱ्यातलं पानी पाहून मनलं .
परभ्याले लडतानी पाहून निधीचे डोरे यी आपरंगच गराले लागले . आपले आसू लपवून निधी अंदर गेली .
निधीच्या बाबानं परभ्याले सोडून द्या साठी कार काहाडली..... ( क्रमशः )
लेखक : सुरेश महादेवराव देशमुख , नागपूर
No comments:
Post a Comment